Kwaliteitsnetwerken

FPA Utrecht bevindt zich in een roerige periode, maar weet als team sterk te blijven staan. Het reviewteam is onder de indruk van hoe snel en veerkrachtig het team zich heeft aangepast op de situatie, vooral bij het opvangen van cliënten van de Wier+. Op korte termijn is er veel opgevangen in het kader van behandeling van deze cliënten en dit is gelukt dankzij de gezamenlijke inzet van het hele team. Daarnaast is de impact van deze periode merkbaar bij cliënten, naasten, medewerkers en zelfs in het dorp. Zo ontstonden er spanningen omdat cliënten niet naar buiten op verlof mochten, ook al zaten ze al wel in hun verloffase. Desondanks blijft de zorg voor cliënten altijd voorop staan en staan de teamleden voor elkaar klaar. Het team blijft actief in contact met elkaar, onder andere door regelmatig bijeenkomsten te organiseren. Tijdens deze bijeenkomsten is er ruimte om allerlei onderwerpen te bespreken, zoals het welzijn van het personeel. Het team blijft zoeken naar verbinding om de veerkracht te behouden en doet er alles aan om er samen het beste van te maken wat volgens het reviewteam een groot compliment waard is.

Voorheen was er geen functiedifferentiatie voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hier is de afgelopen tijd veel aandacht voor geweest, wat tot een verandering heeft geleid. Sociotherapie, management en HR hebben samengewerkt aan een nieuw functieprofiel voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hierbij wordt niet uitgegaan van opleidingsniveau, maar van de inhoud van het uitgevoerde werk. Er wordt nu onderscheid gemaakt tussen verpleegkundigen en gedifferentieerde verpleegkundigen. Beide functies hebben veel dezelfde taken, maar gedifferentieerde verpleegkundigen werken meer aan (traject)overstijgende zaken, zoals het voortouw nemen in werkgroepen en het coördineren van zorg van begin tot einde. Verpleegkundigen houden zich meer bezig met dagelijkste taken en zijn meer gericht op individuele cliënten. In gesprekken met medewerkers is gekeken welk functieprofiel bij hen past en of zij interesse hadden in een eventuele overstap naar een ander profiel. Om deze overstap mogelijk te maken, zijn (waar nodig) ontwikkel- of verbetertrajecten aangeboden. De functiedifferentiatie heeft geleid tot een kwaliteitsverbetering binnen het team. Er is een duidelijkere taakverdeling en de kwaliteiten van medewerkers komen beter tot hun recht.

FPA de Boog is gespecialiseerd in de behandeling van cliënten met autisme (ASS) en een licht verstandelijke beperking (LVB). De organisatie is opgedeeld in drie clusters: ASS, LVB en groepsgericht. Elk cluster beschikt over een eigen teamleider en behandelteam, wat zorgt voor korte communicatielijnen en nauwe samenwerking tussen het behandelteam en het sociotherapeutisch team. Er vinden zowel overleggen plaats binnen de clusters als tussen de clusters. Dagelijks is er een gezamenlijk ochtendrapport met alle clusters, waarin onder andere de dagbezetting, spanningen op de afdelingen en bijzonderheden rondom cliënten worden besproken. Dit bevordert de onderlinge afstemming en zorgt ervoor dat ieder cluster op de hoogte is van wat er speelt. Doordat de teamkamers zich bij elkaar bevinden, wordt gemakkelijk de verbinding tussen de clusters gemaakt. Bij de plaatsing van een nieuwe cliënt wordt gekeken naar wat de cliënt nodig heeft om te bepalen welk cluster het meest passend is. Medewerkers worden actief getraind in de omgang met cliënten met ASS en LVB, en stemmen hun bejegening hierop af. Zo wordt bijvoorbeeld gebruikgemaakt van een vlaggensysteem om seksuele gezondheid bespreekbaar te maken (als alle vlaggen groen zijn dan is het goed, bij oranje of rood moet het gesprek aangegaan worden) en wordt gekeken of de module ‘Weet Wat Je Kan’ bij de cliënt passend is. Cliënten geven aan de persoonlijke benadering en maatwerk in de clusters als prettig en ondersteunend te ervaren.

Naasten worden door FPA Utrecht als zeer belangrijk gezien in de behandeling van cliënten. Niet alleen als steun voor cliënten, maar ook in het kader van voorkomen van recidive. Daarom wordt vanaf het begin van het behandeltraject actief geïnvesteerd in hun betrokkenheid. Tijdens de eerste kennismaking met de cliënt wordt al gevraagd naar het netwerk van de cliënt en wie hij of zij graag zou willen betrekken. Deze personen worden vervolgens uitgenodigd voor een gesprek, waarna gezamenlijk wordt besloten of verdere betrokkenheid passend is. Het doel van de fpa is om zoveel mogelijk naasten bij de behandeling te betrekken. Als zij niet willen langskomen, wordt het contact regelmatig onderhouden via de telefoon, met als doel hen alsnog te stimuleren tot betrokkenheid. Ook wanneer cliënten aanvankelijk geen naasten willen betrekken, wordt dit maandelijks opnieuw besproken. De maatschappelijk werker speelt een centrale rol in dit proces. Er wordt niet alleen gekeken naar de wensen van de cliënt, maar ook naar de wensen van de naasten. Een voorbeeld hiervan is een situatie waarin de familie graag gesprekken wilde voeren zonder de cliënt. Met toestemming van de cliënt vonden deze gesprekken plaats, wat uiteindelijk een positieve invloed had op de behandeling.