Kwaliteitsnetwerken

Voorheen was er geen functiedifferentiatie voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hier is de afgelopen tijd veel aandacht voor geweest, wat tot een verandering heeft geleid. Sociotherapie, management en HR hebben samengewerkt aan een nieuw functieprofiel voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hierbij wordt niet uitgegaan van opleidingsniveau, maar van de inhoud van het uitgevoerde werk. Er wordt nu onderscheid gemaakt tussen verpleegkundigen en gedifferentieerde verpleegkundigen. Beide functies hebben veel dezelfde taken, maar gedifferentieerde verpleegkundigen werken meer aan (traject)overstijgende zaken, zoals het voortouw nemen in werkgroepen en het coördineren van zorg van begin tot einde. Verpleegkundigen houden zich meer bezig met dagelijkste taken en zijn meer gericht op individuele cliënten. In gesprekken met medewerkers is gekeken welk functieprofiel bij hen past en of zij interesse hadden in een eventuele overstap naar een ander profiel. Om deze overstap mogelijk te maken, zijn (waar nodig) ontwikkel- of verbetertrajecten aangeboden. De functiedifferentiatie heeft geleid tot een kwaliteitsverbetering binnen het team. Er is een duidelijkere taakverdeling en de kwaliteiten van medewerkers komen beter tot hun recht.

De afgelopen periode heeft de fpa een transitie doorgemaakt van het beheersmatig werken naar herstelgericht werken. Deze transitie liep parallel met de opbouw van de relatief nieuwe teams op de fpa en dit heeft het proces versneld. Ook is het team getraind in herstelgericht werken. Een voorbeeld van het effect van deze transitie is dat voorheen vaak vrijheden werden ingetrokken als een cliënt bijvoorbeeld te laat was voor de dagstart. Tegenwoordig worden deze vrijheden nauwelijks nog ingetrokken, maar wordt meer ingezet op het gesprek aangaan waarom het de cliënt niet lukt om op tijd te komen en wat hij of zij daarin nodig heeft om op tijd te komen. Er is dus meer aandacht voor het ondersteunen van de cliënt in helpend gedrag, de verantwoordelijkheid voor gedrag bij de cliënt laten en samen kijken naar hoe iets wel lukt zonder sancties toe te passen. Een ander voorbeeld is dat meer wordt gekeken naar de mogelijkheden en wensen van de individuele cliënt en daarin mee te bewegen. Het team merkt dat door deze transitie minder incidenten en calamiteiten plaatsvinden en de sfeer op de units beter is. Begeleiders kunnen meer present zijn bij de cliënten, waardoor begeleiders sterkere banden hebben met cliënten. De aandacht van het team ligt nu op het in balans brengen van het herstelgericht werken met de forensische scherpte en de kaders die de forensische zorg met zich meebrengt.

De fpa heeft een uitgebreid verslavingsbehandelaanbod. Intern zijn er vier verschillende groepen: basismodule, LVB-groep, 12-stappengroep en een terugvalgroep. Een belangrijke rol binnen het verslavingsaanbod is weggelegd voor de ervaringsdeskundige, die actief deelneemt aan de groepen. Dit bevordert openheid en creëert een veilige sfeer waarin cliënten zich durven uit te spreken. Sociotherapeuten sluiten bewust niet aan bij deze groepen om de openheid en vertrouwelijkheid te waarborgen. Naast groepsbehandelingen zijn er ook individuele therapieën beschikbaar voor wie daar behoefte aan heeft. Naast het interne aanbod, worden cliënten aangemoedigd om deel te nemen aan AA-bijeenkomsten buiten de instelling. Voor de reis naar externe bijeenkomsten worden OV-kaarten beschikbaar gesteld. Deze externe aansluiting biedt een blijvend netwerk waar cliënten ook na hun behandeling gebruik van kunnen maken.

Op het terrein van de fpa staan extramurale woningen, een belangrijke schakel voor patiënten in de overgang van de fpa naar zelfstandig(er) wonen. De woningen bieden patiënten de mogelijkheid om stap voor stap te oefenen met meer autonomie en zelfstandigheid, terwijl de nabijheid van de fpa zorgt voor een veilig vangnet. Ook geeft dit de mogelijkheid voor flexibel op- en afschalen. Als het minder goed gaat met de patiënt kan de begeleiding worden geïntensiveerd of kan iemand weer (tijdelijk) terug naar de fpa. Zo wordt voorkomen dat patiënten (volledig) terugvallen of in crisis raken. Om afschaling zo succesvol mogelijk te laten verlopen zijn medewerkers langdurig betrokken bij patiënten na uitstroom. Zo gaan medewerkers maandenlang na uitstroom nog wekelijks langs of wordt telefonisch contact onderhouden. Daarnaast heeft de fpa nauwe samenwerking met externe partijen, zoals beschermd wonen (BW) voorzieningen en de reclassering. Door deze nauwe samenwerking met ketenpartners en nauwe betrokkenheid, kan warme overdracht en continuïteit in zorg geboden worden en wordt er gezamenlijk gekeken naar wat de patiënt nodig heeft.