Kwaliteitsnetwerken

Op het terrein van de fpa staan extramurale woningen, een belangrijke schakel voor patiënten in de overgang van de fpa naar zelfstandig(er) wonen. De woningen bieden patiënten de mogelijkheid om stap voor stap te oefenen met meer autonomie en zelfstandigheid, terwijl de nabijheid van de fpa zorgt voor een veilig vangnet. Ook geeft dit de mogelijkheid voor flexibel op- en afschalen. Als het minder goed gaat met de patiënt kan de begeleiding worden geïntensiveerd of kan iemand weer (tijdelijk) terug naar de fpa. Zo wordt voorkomen dat patiënten (volledig) terugvallen of in crisis raken. Om afschaling zo succesvol mogelijk te laten verlopen zijn medewerkers langdurig betrokken bij patiënten na uitstroom. Zo gaan medewerkers maandenlang na uitstroom nog wekelijks langs of wordt telefonisch contact onderhouden. Daarnaast heeft de fpa nauwe samenwerking met externe partijen, zoals beschermd wonen (BW) voorzieningen en de reclassering. Door deze nauwe samenwerking met ketenpartners en nauwe betrokkenheid, kan warme overdracht en continuïteit in zorg geboden worden en wordt er gezamenlijk gekeken naar wat de patiënt nodig heeft.

In verhouding tot het aantal bedden dat FPA de Rooyse Wissel heeft, is er divers aanbod aan behandeling. Zo worden verschillende therapieën gegeven, zoals schematherapie, traumatherapie en systeemtherapie. Daarnaast wordt er vaktherapie gegeven, bestaande uit beeldende therapie en psychomotorische therapie. De vaktherapeuten draaien themagroepen. De fpa beschikt ook over vaardigheidstherapeuten; zij richten zich op verslaving, seksualiteit en sociale vaardigheden, zowel individueel als in groepsvorm. Doordat de fpa (als onderdeel van de Rooyse Wissel) veel behandelaren in dienst heeft, zijn er geen wachtlijsten (met uitzondering van een korte wachtlijst bij de vaardigheidstherapeuten). Dit heeft als voordeel dat cliënten vrijwel direct kunnen starten met hun behandeling. Een gevarieerd behandelaanbod biedt ruimte voor maatwerk en sluit beter aan bij de uiteenlopende problematiek van forensische cliënten, wat hun betrokkenheid en behandelmotivatie vergroot.

Medewerkers geven aan dat er een prettige werksfeer heerst, waarbij aandacht is voor hun welzijn en ontwikkeling. Zo vinden elke dienst ‘Personal Check Point’ (PCP) momenten plaats, waarbij ingecheckt en stilgestaan wordt bij elkaar om te kijken hoe het gaat. De staf van de afdeling komt hierbij samen, soms sluit ook een psycholoog of teamleider aan. Deze momenten zijn ingericht om in contact te blijven met elkaar en elkaar forensisch scherp te houden. Medewerkers geven aan dat het drempelverlagend werkt, waardoor je gemakkelijker dingen met elkaar deelt, oog voor elkaar hebt en er voor elkaar gezorgd wordt. Het helpt daarnaast voor jezelf om even uit te zoomen uit de waan van de dag. Naast de PCP-momenten vinden ook FIT-gesprekken plaats, die tweejaarlijks worden gehouden en losstaan van het jaargesprek. De teamleider houdt deze gesprekken met medewerkers tijdens een wandeling en zijn bedoeld als check of iemand nog fit is, of de werk-privé balans nog goed zit, of diegene nog tevreden is over zijn rooster, etc. Tevens ervaren medewerkers een veilige werkomgeving waarin fouten gemaakt mogen worden. Tijdens het zinloopspreekuur dat elke woensdag wordt gehouden, worden ‘Veilig Incident Meldingen’ (VIM) besproken. Er heerst een open cultuur waar niet met vingers gewezen wordt als iets fout is gegaan. Door de veilige werksfeer is er ruimte om hier open het gesprek met elkaar over aan te gaan en elkaar feedback te geven.

Door cliënten wordt aangegeven dat er veel vanuit maatwerk wordt gewerkt. Zo zijn er veel regels, maar voelt dat voor hen niet zo, omdat hier flexibiliteit in mogelijk is en er ruimte is voor overleg. Zo mogen cliënten volgens de regels een half uur per dag sporten, maar als zij langer willen, wordt gekeken of dit verlengd kan worden. Een ander voorbeeld is het koken. Er is een aantal momenten per dag dat er gekookt mag worden. Als iemand graag een cake wil bakken, wordt gekeken of er een extra moment mogelijk is. Cliënten merken dat binnen de kaders ruimte gecreëerd wordt voor meer mogelijkheden, wat voor hen als een stukje vrijheid aanvoelt.