Kwaliteitsnetwerken

Binnen FPA De Voorde staat relationeel werken centraal. Er ligt een sterke nadruk op gemeenschappelijkheid en gelijkwaardigheid. Dit is niet alleen tussen collega's onderling, maar ook in de relatie met patiënten. Of het nu gaat om gezamenlijk koffiedrinken, het delen van verantwoordelijkheden of elkaar aanspreken op gedrag: alles gebeurt in een cultuur waarin iedereen ertoe doet en mag meedoen. Het legt de verantwoordelijkheid en signalering ook bij de patiënten zelf. Hierdoor gaf bijvoorbeeld een patiënt met onbegeleid verlof zelf aan dat hij merkte dat het niet goed ging en het hem beter leek om met begeleiding op verlof te gaan. Ook binnen het team spreken mensen elkaar aan, zonder dat het persoonlijk bedoeld is of opgevat wordt. Het is altijd met de intentie om samen in het team te blijven ontwikkelen. Daarnaast ervaren medewerkers veel ondersteuning van elkaar, juist op de moeilijke momenten. Zo hoeft men bij uitval zelden zelf om hulp te vragen, maar staan collega’s vanzelf op om te helpen of diensten op te vullen. De trotsheid en bereidheid om samen het beste beentje voor te zetten om de beste zorg mogelijk te bieden is merkbaar in de fpa.

Door cliënten wordt aangegeven dat er veel vanuit maatwerk wordt gewerkt. Zo zijn er veel regels, maar voelt dat voor hen niet zo, omdat hier flexibiliteit in mogelijk is en er ruimte is voor overleg. Zo mogen cliënten volgens de regels een half uur per dag sporten, maar als zij langer willen, wordt gekeken of dit verlengd kan worden. Een ander voorbeeld is het koken. Er is een aantal momenten per dag dat er gekookt mag worden. Als iemand graag een cake wil bakken, wordt gekeken of er een extra moment mogelijk is. Cliënten merken dat binnen de kaders ruimte gecreëerd wordt voor meer mogelijkheden, wat voor hen als een stukje vrijheid aanvoelt.

Ondanks de belemmeringen van regels en protocollen blijven medewerkers in verbinding staan met cliënten. Er wordt steeds gekeken hoe het beste bij de cliënt kan worden aangesloten. De cliënt en de menselijke benadering staan centraal, waarbij blijvend het gesprek wordt aangegaan en zo de verbinding wordt behouden (bijvoorbeeld wanneer een verandering in gedrag wordt opgemerkt). Medewerkers staan hierbij naast de cliënt in plaats van erboven. Er wordt samengewerkt met de cliënt vanuit de gedachte om iets te bereiken met elkaar en niet iets op te leggen bij cliënten wat zij moeten opvolgen. Voor cliënten voelt dit ook zo. Cliënten geven aan zich gehoord en gezien te voelen. Zij hebben het gevoel altijd terecht te kunnen bij medewerkers en alles te kunnen vragen, waarbij met hen wordt meegedacht.

Het nieuwe verlofbeleid binnen FPA de Boog heeft geleid tot aanpassingen in zowel de samenstelling van de beoordelingsgroep als in de procedure rondom het aanvragen van verloven. Waar voorheen verlofaanvragen werden besproken in een brede samenstelling met medewerkers van alle clusters, is dit nu teruggebracht tot twee steeds wisselende clusters. Dit zorgt voor meer dialoog, focus en efficiëntie in het besluitvormingsproces. Ook de aanvraagprocedure is veranderd. Verlof wordt niet langer uitsluitend door de behandelaar aangevraagd, maar in samenwerking met de persoonlijk begeleider. Deze wijziging vergroot de rol en verantwoordelijkheid van de persoonlijk begeleider, die vanuit dagelijks contact met de cliënt goed in staat is risico’s en signalen te beoordelen. Bij elke aanvraag vullen zowel de cliënt als de persoonlijk begeleider een formulier in, waarin doelen en mogelijke risico’s van het verlof worden benoemd. Deze informatie wordt besproken met de regiebehandelaar en behandelcoördinator, waarna de aanvraag van tevoren wordt rondgestuurd aan alle deelnemers van het (multidisciplinaire) verlofoverleg. Een andere betrokkene brengt dan de aanvraag in tijdens het verlofoverleg. Dit is bewust iemand anders dan de regiebehandelaar, behandelcoördinator of persoonlijk begeleider, om de objectiviteit te waarborgen. Tijdens het verlofoverleg vindt er kritische tegenspraak plaats, waarbij veel aandacht is voor risicomanagement. Er wordt onder andere gekeken naar incidenten, urinecontroles, risicofactoren en het verloop van eerdere verloven. Deze aanpak draagt bij aan zorgvuldige, goed onderbouwde beslissingen rondom verlofverlening.