Kwaliteitsnetwerken

De kleinschaligheid van FPA de Rooyse Wissel zorgt voor sterke betrokkenheid en nabijheid, zowel binnen het team als richting de cliënt. Sociotherapeuten zijn toegankelijk en staan naast de cliënt. Dit wordt zowel door medewerkers als cliënten ervaren: cliënten voelen zich gezien, gehoord en ondersteund. Er is veel persoonlijke aandacht en er wordt een laagdrempeligheid door cliënten ervaren naar het sociotherapeutische team en behandelteam. Binnen en tussen de teams zijn korte lijnen, waardoor er snel geschakeld kan worden en maatwerk aan cliënten kan worden geboden. De fpa ziet regelmatig mooie resultaten: succesverhalen bij uitdagende cliëntcasussen of berichten krijgen van uitgestroomde cliënten dat ze een prettige tijd hebben gehad binnen de fpa. De kleinschaligheid, persoonlijke benadering en het naast de cliënt staan draagt zichtbaar bij aan positieve behandeluitkomsten. Daarnaast maakt de kleinschaligheid dat het team de risico’s en behoeften goed in het vizier heeft en elkaar scherp kan houden, wat bijdraagt aan de forensische scherpte.

Medewerkers geven aan dat er een prettige werksfeer heerst, waarbij aandacht is voor hun welzijn en ontwikkeling. Zo vinden elke dienst ‘Personal Check Point’ (PCP) momenten plaats, waarbij ingecheckt en stilgestaan wordt bij elkaar om te kijken hoe het gaat. De staf van de afdeling komt hierbij samen, soms sluit ook een psycholoog of teamleider aan. Deze momenten zijn ingericht om in contact te blijven met elkaar en elkaar forensisch scherp te houden. Medewerkers geven aan dat het drempelverlagend werkt, waardoor je gemakkelijker dingen met elkaar deelt, oog voor elkaar hebt en er voor elkaar gezorgd wordt. Het helpt daarnaast voor jezelf om even uit te zoomen uit de waan van de dag. Naast de PCP-momenten vinden ook FIT-gesprekken plaats, die tweejaarlijks worden gehouden en losstaan van het jaargesprek. De teamleider houdt deze gesprekken met medewerkers tijdens een wandeling en zijn bedoeld als check of iemand nog fit is, of de werk-privé balans nog goed zit, of diegene nog tevreden is over zijn rooster, etc. Tevens ervaren medewerkers een veilige werkomgeving waarin fouten gemaakt mogen worden. Tijdens het zinloopspreekuur dat elke woensdag wordt gehouden, worden ‘Veilig Incident Meldingen’ (VIM) besproken. Er heerst een open cultuur waar niet met vingers gewezen wordt als iets fout is gegaan. Door de veilige werksfeer is er ruimte om hier open het gesprek met elkaar over aan te gaan en elkaar feedback te geven.

Op het terrein van de fpa staan extramurale woningen, een belangrijke schakel voor patiënten in de overgang van de fpa naar zelfstandig(er) wonen. De woningen bieden patiënten de mogelijkheid om stap voor stap te oefenen met meer autonomie en zelfstandigheid, terwijl de nabijheid van de fpa zorgt voor een veilig vangnet. Ook geeft dit de mogelijkheid voor flexibel op- en afschalen. Als het minder goed gaat met de patiënt kan de begeleiding worden geïntensiveerd of kan iemand weer (tijdelijk) terug naar de fpa. Zo wordt voorkomen dat patiënten (volledig) terugvallen of in crisis raken. Om afschaling zo succesvol mogelijk te laten verlopen zijn medewerkers langdurig betrokken bij patiënten na uitstroom. Zo gaan medewerkers maandenlang na uitstroom nog wekelijks langs of wordt telefonisch contact onderhouden. Daarnaast heeft de fpa nauwe samenwerking met externe partijen, zoals beschermd wonen (BW) voorzieningen en de reclassering. Door deze nauwe samenwerking met ketenpartners en nauwe betrokkenheid, kan warme overdracht en continuïteit in zorg geboden worden en wordt er gezamenlijk gekeken naar wat de patiënt nodig heeft.

Voorheen was er geen functiedifferentiatie voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hier is de afgelopen tijd veel aandacht voor geweest, wat tot een verandering heeft geleid. Sociotherapie, management en HR hebben samengewerkt aan een nieuw functieprofiel voor MBO- en HBO-verpleegkundigen. Hierbij wordt niet uitgegaan van opleidingsniveau, maar van de inhoud van het uitgevoerde werk. Er wordt nu onderscheid gemaakt tussen verpleegkundigen en gedifferentieerde verpleegkundigen. Beide functies hebben veel dezelfde taken, maar gedifferentieerde verpleegkundigen werken meer aan (traject)overstijgende zaken, zoals het voortouw nemen in werkgroepen en het coördineren van zorg van begin tot einde. Verpleegkundigen houden zich meer bezig met dagelijkste taken en zijn meer gericht op individuele cliënten. In gesprekken met medewerkers is gekeken welk functieprofiel bij hen past en of zij interesse hadden in een eventuele overstap naar een ander profiel. Om deze overstap mogelijk te maken, zijn (waar nodig) ontwikkel- of verbetertrajecten aangeboden. De functiedifferentiatie heeft geleid tot een kwaliteitsverbetering binnen het team. Er is een duidelijkere taakverdeling en de kwaliteiten van medewerkers komen beter tot hun recht.