Kwaliteitsnetwerken

Binnen GGZ-WNB zijn alle schakels in de forensische keten van beveiligingsniveau 2-hoog tot en met ambulante zorg aanwezig. FPA de Mare heeft beveiligingsniveau 2-hoog, FPA de Schelde heeft beveiligingsniveau 2-laag. Daarnaast heeft GGZ-WNB een forensische woonvorm en bieden ze forensisch ambulante zorg. Binnen de Schelde is recent een forensische resocialisatie unit (FRU) gecreëerd. Op de FRU kunnen cliënten met zowel een klinische als een woonindicatie geplaatst worden. De FRU is ontstaan vanuit de gedachte dat de stap van de klinische wereld of de PI naar een forensische beschermde woonvorm vaak te groot is voor cliënten, waardoor de kans op recidive of terugval in risicovol gedrag verhoogd is. Om het risico op recidive en terugval te verkleinen, worden cliënten in 3 maanden klaargestoomd om door te stromen naar forensisch wonen. Gemerkt wordt dat cliënten door deze tussenstap het forensische woontraject succesvoller doorlopen. De parel wordt gezien in de manier waarop binnen deze interne keten samengewerkt wordt en de laatste jaren gewerkt is aan het verminderen van de barrières tussen de ketenonderdelen. Er is onderling intensieve samenwerking, laagdrempelig contact, warme overdracht kan geborgd worden en kan een beroep gedaan worden op elkaars expertise. Ook de samenwerking met organisatieonderdelen Herstel XL (voor inzet van ervaringsdeskundigheid) en het modulaire behandelcentrum (voor behandelaanbod en expertise) zijn een belangrijk onderdeel van deze parel.

Naasten worden door FPA Utrecht als zeer belangrijk gezien in de behandeling van cliënten. Niet alleen als steun voor cliënten, maar ook in het kader van voorkomen van recidive. Daarom wordt vanaf het begin van het behandeltraject actief geïnvesteerd in hun betrokkenheid. Tijdens de eerste kennismaking met de cliënt wordt al gevraagd naar het netwerk van de cliënt en wie hij of zij graag zou willen betrekken. Deze personen worden vervolgens uitgenodigd voor een gesprek, waarna gezamenlijk wordt besloten of verdere betrokkenheid passend is. Het doel van de fpa is om zoveel mogelijk naasten bij de behandeling te betrekken. Als zij niet willen langskomen, wordt het contact regelmatig onderhouden via de telefoon, met als doel hen alsnog te stimuleren tot betrokkenheid. Ook wanneer cliënten aanvankelijk geen naasten willen betrekken, wordt dit maandelijks opnieuw besproken. De maatschappelijk werker speelt een centrale rol in dit proces. Er wordt niet alleen gekeken naar de wensen van de cliënt, maar ook naar de wensen van de naasten. Een voorbeeld hiervan is een situatie waarin de familie graag gesprekken wilde voeren zonder de cliënt. Met toestemming van de cliënt vonden deze gesprekken plaats, wat uiteindelijk een positieve invloed had op de behandeling.

Het reviewteam is onder de indruk van de personele faciliteiten in FPA De Voorde. Naast scholing en doorgroeimogelijkheden, zijn er ook meerdere overlegmomenten en functies die het team ondersteunen. Zo worden er veel investeringen gedaan in teaminterventies en intervisie, wat gemiddeld eens in de twee weken plaatsvindt. Tijdens deze overleggen kan gebruik gemaakt worden van een groepsdynamicus die samen met het team eventuele problemen uitwerkt en uitdiept. Zo kunnen er binnen een team verschillende ideeën ontstaan over het aanpakken van bepaalde problemen. Een groepsdynamicus kan helpen om die ideeën samen te brengen. Verder heeft de fpa ook de functie Algemene Coördinator (AC). De AC is een spil in de kliniek als het gaat om veiligheid, forensische scherpte en het bewaken van onderlinge relaties. Zo ziet de AC alles wat er speelt op de werkvloer, van signalen rondom onveiligheid tot het naleven van gemaakte afspraken en cultuur. Ze hebben een signalerende rol en grijpen in bij spanningen of verstoringen. De vele overlegmomenten, ondersteunende functies, scholing en doorgroeimogelijkheden zorgen voor goede faciliteiten voor het personeel om hun werk optimaal te kunnen doen en dragen bij aan de veiligheid en deskundigheid binnen de fpa.

Het nieuwe verlofbeleid binnen FPA de Boog heeft geleid tot aanpassingen in zowel de samenstelling van de beoordelingsgroep als in de procedure rondom het aanvragen van verloven. Waar voorheen verlofaanvragen werden besproken in een brede samenstelling met medewerkers van alle clusters, is dit nu teruggebracht tot twee steeds wisselende clusters. Dit zorgt voor meer dialoog, focus en efficiëntie in het besluitvormingsproces. Ook de aanvraagprocedure is veranderd. Verlof wordt niet langer uitsluitend door de behandelaar aangevraagd, maar in samenwerking met de persoonlijk begeleider. Deze wijziging vergroot de rol en verantwoordelijkheid van de persoonlijk begeleider, die vanuit dagelijks contact met de cliënt goed in staat is risico’s en signalen te beoordelen. Bij elke aanvraag vullen zowel de cliënt als de persoonlijk begeleider een formulier in, waarin doelen en mogelijke risico’s van het verlof worden benoemd. Deze informatie wordt besproken met de regiebehandelaar en behandelcoördinator, waarna de aanvraag van tevoren wordt rondgestuurd aan alle deelnemers van het (multidisciplinaire) verlofoverleg. Een andere betrokkene brengt dan de aanvraag in tijdens het verlofoverleg. Dit is bewust iemand anders dan de regiebehandelaar, behandelcoördinator of persoonlijk begeleider, om de objectiviteit te waarborgen. Tijdens het verlofoverleg vindt er kritische tegenspraak plaats, waarbij veel aandacht is voor risicomanagement. Er wordt onder andere gekeken naar incidenten, urinecontroles, risicofactoren en het verloop van eerdere verloven. Deze aanpak draagt bij aan zorgvuldige, goed onderbouwde beslissingen rondom verlofverlening.